Böylece Savoie, teknolojiyi sınıfla bütünleştirmek üzerine aldığı kurstan sonra güneş sistemiyle ilgili teknolojiyle zenginleştirilmiş bir ders tasarlamaya karar verdi. Öğrenme potansiyeliyle ilgili olarak o kadar heyecanlandı ki o ilk dersi tam bir ünite haline dönüştürdü. Konu, hem öğretmen hem de öğrencilerin en çok sevdiği konu haline geldi.

Öğrenciler standarda dayalı fen bilgisi dersleri yürütüyorlar.

Savoie'in stratejisi, teknolojiyi, öğrencileri öğretmenin rolüne büründürmek için yardımcı olarak kullanması. Sınıfı küçük gruplara ayırarak her grubun seçeceği bir konuyu (örneğin ayın halleri, uzaya yolculuğun tarihi ya da belirli bir gezegenin özellikleri) eyalet bilim standartlarında incelemesini istiyor. Alanlarında birer "uzman" haline gelmek için öğrenciler internet de dahil olmak üzere mevcut bütün kaynakları kullanabiliyorlar. Konularını anlatabilmek ve araştırmalarıyla ilgili yazı yazabilmek için üç boyutlu bir model inşa ediyorlar.

Ancak hepsi bu değil. Öğrenciler teknolojiyi ayrıca sınıfın kalanına konuyu standartlara dayalı olarak öğretmek için de kullanıyorlar. Sunumlarını daha cazip hale getirmek ve tüm öğrencilerin ilgisini konuya çekebilmek için elektronik sunumlar, video, ses efektleri ve diğer unsurları kullanmaya teşvik ediliyorlar. Dersi yöneten öğrenciler, arkadaşlarının not alırken kullanması için bir taslak ve öğretim hedeflerine ulaşılıp ulaşılmadığını değerlendirmek için de kısa bir sınav hazırlıyorlar.

Bu yaklaşımı uyguladığı ilk yıl Savoie takımlardan biriyle ilgili bazı şüphelere sahipti. "Hepsi de biraz ahmak olan dört erkekten oluşan bir gruptu. Çok bir şey üreteceklerinden emin değildim," diyor öğretmen.

Bu çocukların sunumunun olduğu gün Savoie uzaya yolculukla ilgili verdikleri özenli dersi hayretler içerisinde takip etti. Uzaktan kumandalı araba, video kamera ve arabanın etrafında dolaştığı kayalarla bir ay aracı simülasyonu oluşturmuşlardı. "Her şey video ekranına yansıtılmıştı. Her öğrenci aracı aydaki bir astronot gibi kontrol etme fırsatını buldu. Müthiş bir simülasyondu."

Savoei, dersi yarıda kesip dosya dolabına gittiğini ve bulunduğu bölgede öğretmen performansını değerlendirmekte kullanılan formlardan aldığını hatırlıyor. "Formu inceledim ve profesyonel bir derste öğretmenin yapması gereken her şeyi yaptıklarını gördüm. Olağanüstüydüler! Konuya tüm öğrencilerin ilgisini çektiler ve araştırma yaparak öğrendikleri bir çok bilgiyi sınıfa taşıdılar."

Bu, Savoie'ye doğru yolda olduğunu göstermek için yeterliydi. O günden beri sınıfta teknoloji kullanımını arttırdı. Savoie, "Her zaman daha fazla öğrenmek için fırsat kolluyorum," diyor. Özellikle meslektaşlarından biri, onun teknolojiyi her öğrencinin ihtiyaçlarını karşılayacak ders planları hazırlamakta kullanmasında esin kaynağı oluyor. "Dinleyin ve bu şekilde insanlardan öğrenin," diyor Savoie. "Daha neler yapılabileceğini gördükten sonra ayakta dikilip nasıl ders anlatabilirdim?"

Aslında aktif sınıfı okulda aldığı fen bilgisi derslerine pek de benzemiyor. "Çocukken fen bilgisinden nefret ederdim," diyor. Öğretmenliğe başladığında bilimsel etkinlikler için yoğun hazırlık yapmaktan kaçınmaya çalışmış. Sonra proje temelli öğrenme üzerine bir ders almış ve özellikle bilimsel derslerde uygulamalı eğitimin savunucusu haline gelmiş. Bir öğretmen olarak kişisel gelişim sürecinde "aynı anda beş değişik projenin devam etmesine" alışmaya başlamış. "Kaos gibi gözükebilir ancak çocukların bu yolla öğrenerek ne kadar eğlendiğini görebiliyorum," diyor.

Savoie, kendi öğrenimine devam etmeyi planlıyor; böylece sınıfa yeni fikirler taşımaya devam edebilir. En son ilgisi laboratuarlarda hesap makineleri, sondalar ve el bilgisayarları kullanmak. El bilgisayarları için "her öğrencinin elinde bunlardan bir tane olduktan sonra yapabileceklerimizin sınırı yok" diyor.