Swick, öğrencilerini ""kaynak olarak gerçek müzisyenlerden, kitaplardan ve internetten faydalanarak bu konuda araştırma yapmaya" teşvik etti. Öğrencilerin aynı zamanda, kaynaklarının izini sürmeleri ve söz konusu bilgileri nereden bulduklarını listeleyen bibliyografyalar sunmaları gerekmekteydi.

Müziğin tarihini öğrenmek, müzik yapmaya katkı sağlamış.

Swick şu noktaya işaret ediyor: "Bunun öğrenciler açısından anlamı, bir web sayfası ile arama motoru arasındaki farkı anlamaları ve bunları birbirinden ayırt edebilmelerinin gerekliliğiydi." Öğrenciler bir arama motorunun birçok bilgiye ulaşmada kendilerine nasıl faydalı olabileceğini kısa sürede keşfettiler. "Ancak, Web sayfalarına başvurabilmek için URL'yi listelemeleri gerekliydi." Arama motoru ile web sayfası arasındaki farkı kavramaları, öğrencilerin dünya çapındaki bilgisayar iletişim ağının (World Wide Web) mimarisini öğrenmelerine ve aynı zamanda kaynak materyalleri izlemede daha iyi bir düzeye gelmelerine yardımcı oldu.

Bir araştırma aracı olarak interneti kullanmak ayrıca, öğrencileri beklenmedik bir takım yönlere sevk etmiş. "Davulu araştıran bir öğrenci ksilofonla ilgilenen başka bir öğrenciyle eşleştirilmiş. Yaptıkları araştırmaların kendilerini benzer web sitelerine yönlendirdiği bu iki öğrencinin dikkatini çekmiş. Biraz daha okuduklarında, her ikisi de vurmalı çalgılar olarak bilinen müzik aletlerini araştırdıklarının farkına varmışlar."

Sınıfta tartışmalar ve birbirini izledi ve kısa bir süre sonra öğrenciler müzik aletlerini kategorize etmek için kendi sınıflandırma sistemlerini geliştirmeye başladılar. "Bazı aletlerden ses çıkarmak için teller kullanılırken, bazılarının üflemeyle ses çıkardığının farkına vardılar" diyor Swick. Aynı zamanda, görünümleri farklı müzik aletlerinin aynı kategoriye ait olabileceğini de fark ettiler. Son olarak, öğrenciler, kendi icat ettikleri sınıflandırma sisteminin "bir orkestranınkiyle neredeyse aynı olduğunu" öğrendiler.

Üç yıl önce öğretime başlamadan önce bir foto muhabiri olan Swick, öğrencilerinin dünyasını teknoloji vasıtasıyla geliştirmeyi amaçlıyor. Bir banliyö muhitinde bulunan Mavi Nişanlı Okul Pontiac, her birinde 20 uçbirimin olduğu iki bilgisayar laboratuvarına sahip. Swick, müzik projesinde kullanabileceği ağa bağlı bilgisayarların sayısını artırmak için bir grup dizüstü bilgisayar kullanmış. Öğrenciler, ayrıca, sınıftaki bir web sitesini kullanarak, evlerindeki bilgisayarlardan proje üzerinde çalışmaya devam edebilmişler ve bu sayede müzikle ilgili keşiflerini büyütme fırsatı bulmuşlar.