Bugün benzer bir yaklaşım ve biraz da teknoloji kullanarak Edison Ortaokulu'ndaki sekizinci sınıf öğrencileri Eratostenes'in doğruluk oranını geçip geçemeyeceklerini görmek için kendi zekalarını eskilerin zekalarına karşı sınıyorlar. İleri Mühendislik ve Bilim Eğitim Merkezi tarafından geliştirilen Ay Günü Projesi, dünyanın dört bir yanındaki öğrencilerin deneye katılmasına olanak sağlıyor. İlkbahar ekinoksu zamanı yerel saatlerle 12'de dünyanın her yanından öğrenciler bir metre uzunluğunda bir çubuğun gölgesini ölçüyor ve verileri elektronik olarak paylaşıyorlar. Daha sonra öğrenciler ölçek çizimlerini ve tabloları kullanarak karşılaştırmalar yapıyor ve bu bilgiyi dünyanın çevresini hesaplamakta kullanıyorlar.

Ay Günü Projesi dünyanın farklı köşelerinden öğrencilerin işbirliği yapmalarını sağlamaktadır.

Öğretmen Susan Zaccaro, öğrencilerin projeyi, dünyanın başka yerlerindeki öğrencilerin proje tecrübelerini paylaştıkları bir web sitesi oluşturarak sonlandırdıklarını söylüyor. Disiplinlerarası proje, matematik ve bilimi kaynaştırarak öğrencilere okulda işledikleri konuların gerçek hayatta nasıl uygulanabileceğini görme fırsatını sunuyor.

Zaccaro'nun öğrencileri ilk olarak Porto Riko'daki bir okul tarafından toplanan verileri kullandılar çünkü Porto Riko kendileriyle aynı boylam üzerinde yer alıyor. "Boylamı standart tuttuk," diyor Zaccaro, bunun hesaplamaları kolaylaştırdığını ve dolayısıyla da sonuçların doğru olma ihtimalini arttırdığını ekleyerek, "ve enlemi dikkate almadık." Öğrenciler, yerel saatle 12'de oluşan gölgeleri ölçerek New Jersey'de güneş ışığının geliş açısını hesaplayabilirler; kardeş bölge Porto Riko'dan gelen verileri çarpanlarına ayırıp iki yer arasındaki uzaklığı bulabilir ve birkaç hesaplama daha yaparak (çizilen doğrular her iki yerde de dünyanın merkezine doğru çizilmişse) oluşan açıyı bulabilirler. Bu açı da 360 dereceye bölünerek yerküreyi tamamlamak için kaç tane benzer "dilim" gerektiğini bulmakta kullanılabilir. Öğrenciler, mekanlar arasındaki uzaklığı bu çarpanla çarparak dünyanın çevresini hesaplamayı başardılar.

Öğrenciler, trigonometri tabloları ve gelişmiş ekipmanlarıyla Eratostenes'ten daha iyi bir hesaplama yapabileceklerini ummaktaydılar. "Ancak her seferinde Eratostenes'i geçemediklerini anladılar," diyor Zacarro. "Çok yaklaştılar ama onu geçemediler. Sonuçta elindeki ilkel aletler göz önüne alındığında Eratostenes'in gayet zeki birisi olduğuna karar verdiler."

Zaccaro, öğrencilerin işlemi tamamladıktan sonra ABD'den, Güney Amerika'dan ve Avustralya'dan gelen verilerle çalışmaya devam ettiklerini belirtiyor. Internete girmek ve sonuçları kontrol etmek için sıkça kütüphaneye gidiyorlarmış.

Zaccaro, "Öğrenciler Guaynabo, Porto Riko'daki Antilles Lisesi'nden bizim güneş açısı verilerimizi kullanıp dünyanın çevresini hesapladıklarını söyleyen bir e-posta aldıklarında çok heyecanlandılar" diyor.

İsmini West Orange'lı ünlü Thomas Edison'dan alan Edison Ortaokulu farklı öğrencilerden oluşan 629 kişilik bir mevcuda sahip. Okulun kütüphanesindeki büyük iletişim merkezine ek olarak sınıflarda da bilgisayarlar var. Zaccaro'nun odasında dört bilgisayar var ve daha çoğuna ihtiyaç duyduklarında sınıfını kütüphaneye götürdüğünü söylüyor.

Zaccaro bölgesinin öğretmenlere teknolojiyi müfredata eklemek konusunda eğitim fırsatları sunduğunu da belirtiyor: Ben bu sene okulumuz personelini eğitmeye başladım ve bir çok arkadaş konuların işlenmesinde internet kullanmaya başlıyor.

Ay Günü Projesi hakkındaysa "bu proje öğrencilere dünyanın dört bir tarafındaki öğrencilerle işbirliği yapma, fen ve matematik arasındaki bağı görme fırsatı sundu" diyor.

İleri Mühendislik ve Bilim Eğitimi Merkezi (www.k12science.org* )